Monday, June 3, 2013

પાંદડું


ખરીને પડ્યો છું હું ડાળ પરથી,
હવે પવનને હવાલે થઇ ગયો છું.

ક્યાં લઇ જાય છે, ખબર નથી,
ક્યાં છે ઠેકાણું જાણતો નથી.

કોઈના પગ નીચે આવીશ,
કે નદીના પ્રવાહમાં તણાઈ જઈશ.

કોઈ ઘરના છાપરે જઈ ને પડીશ,
કે અગ્નિમાં હોમાઈ જઈશ.
શું છે નિયતિમાં ખબર નથી.

પેલા જ્હાડ પર થયોતો મારો જન્મ,
ફૂટ્યુંતું એક લીલી ડાળના ગર્ભમાંથી,
સૂર્યનો અમીરસ પીનેજ તો પાન્ગર્યુંતું,
ને ખીલ્યુંતું હું એક લીલુછમ પાંદડા રૂપે,
હવે પીળું થઇને મુર્ઝાઉ છું.
કાળની આ કેવી રમત છે, સમ્જ્હાતું નથી.

મારા જેવા બીજાયે છે, ખરતા પાંદડાઓ,
જે હવાની થપાટનો શિકાર થઇ ચુક્યા છે.
એમની નિયતિ પણ ક્યાંક મારી નિયતિને મેળ ખાય છે.
ને એમની નિયતિમાં શું છે, એમને ખબર નથી.




© 2012 Abhijit Pandit