Monday, September 10, 2012

એક રજકણની હુંફ

ઉચકાયું પળવારમાં એ તો પૃથ્વીની સપાટીએ થી,
જઈ ચઢ્યું આભના કોઈ અજાણ ખૂણે,
પોતાનું સરનામું ખોળી રહ્યું, દિશાહીન એવું એક નાનું રજકણ.

ધૂળની ડમરીઓ સાથે ચકરાવે ચઢતું,
તરંગોના પ્રેમમાં લીન,
જઈ ચઢ્યું કોઈની આંખની પાપણ તળે,
ધૂળ ચખાડતું એક નાનું રજકણ.

વિચાર એને આવ્યો અવનવો,
કે લાવ પાડુ પડછાયો એક નાનો સરખો,
પેલી પૃથ્વીની ઉપર જેનો હું છુ એક કણ,
કે હુંફ તો મળે એને પેલા સૂર્યના તાપ થી.
વિચારી રહ્યો, પોતાનો પડછાયો ખોળતું એક નાનું રજકણ.

બોલો, જોયું છે કોયિએ.... એક રજકણનો પડછાયો?
લીધી છે કોઈએ.... એક રજકણની હુંફ?



© 2012 Abhijit Pandit