Monday, September 10, 2012

વાદળીયું

કેમે નાં જાય સ્મરણમાંથી એ દૃશ્ય અનેરું,
જોયું જ્યાં આકાશમાં એક વાદળીયું અનેરું.

અમથે અમથું ભટકતું ભટકતું,
કોઈ મુસાફિર જેમ ફરતું ફરતું,
પળમાં રંગ બદલતું, પળમાં બીજું સ્વરૂપ લેતું,
એવું એક નાનું વાદળીયું.

કોઈનો સંગ નથી એને, એક જોગી જેમ એકલું અટેલું,
કોઈ અજાણી જગાએ જતું,
એવું એક નાનું વાદળીયું.

ભૂરા ભૂરા આકાશમાં જોયું જ્યાં એને મેં પેહેલી વાર,
જાણે પવનના રથ પર જતું,
એવું એક નાનું વાદળીયું.

હમણાંતો ઓગળી જશે એ તો સૂર્યના પ્રકાશમાં,
જોઇલો, જોઇલો,
એ પેલું નાનું વાદળીયું.


© 2012 Abhijit Pandit