Wednesday, September 12, 2012

દ્વન્દ્વ

એનો પણ અજીબ ત્રાસ છે મને, એ દોસ્તો,
કે એક થપેડો વાગતો ને હું તો હોલવાઈ જતો.
કોઈ ચિત્કાર પણ ના નીકળતો,
કે હોલવાઈને હું તો ધુમંડો થઇ જતો.

સદાએ ચાલતું દ્વંદ્વ જોઈ લો એ દોસ્તો,
પણ ખરું કહું તો એક ચાલવાનું કામ કરતો,
ને એક હોલવાઈ જવાનું,
હસવાની વાત તો એ છે કે બધું શ્રેય
આ ચાલવા વાળાને જતો.

રમત નથી કે નથી આ એક સંતાકુકડી,
કે પ્રસરી રહે ચોતરફ ને ના મળે મારું કોઈ ઠેકાણું,
હોલવાઈ ગયો હોઉં તો કેમ કરી મળે એ દીવો એ દોસ્તો?

પણ સવાલ જરૂર કરીશ હું તમને,
કે જાણું ઉત્તર આ રમતનો,
કે તાજગી ભરી જાય છે બધે આ શીતલ વાયરો.
કેમ કરી શ્વાસ રૂંધી જાય છે મારો, એ દોસ્તો?

પ્રકાશિત થઇ જતો, ક્યારે ધુમંડો થઇ જતો,
મારું આ રૂપ બદલવું તમને કેવું લાગ્યું, એ દોસ્તો?





© 2012 Abhijit Pandit